اشتعال پذیری اثاثیه: حفاظت از امنیت آتش حرفه ای

 

ایمنی آتش مبلمان عرضه شده به بازار غیر خانگی پیچیده است و عموما تحت تاثیر کاربری نهایی ملکی است که اثاثیه در آن مورد استفاده قرار می گیرند – چه دفتر باشد، چه هتل، بیمارستان، آموزشی، خرده فروشی و یا غیره. اما یک چیز عموما ثابت باقی می ماند؛ تحت دستورالعمل اصلاحات قانونی ایمنی آتش (RRFSO) مسئولیت اصلی آزمون های مطابقت، با فرد مسئول تعیین شده برای ایمنی آتش یک ساختمان است. یعنی شما – آیا شما مطابق استاندارد اثاثیه ای که مسئول آن هستید، عمل می کنید؟

ملاحظات ایمنی آتش برای اثاثیه
بر خلاف بازار خانگی که در آن مقررات مشخصی وجود دارد که اثاثیه را مشمول ایمنی در برابر آتش می سازد (مقررات ایمنی در برابر آتش مبلمان و اثاثیه ۱۹۸۸، طبق اصلاحیه آن) هیچ مقررات مستقیم مشابهی برای اثاثیه در بازار قراردادی وجود ندارد.
تحت RRFSO، اثاثیه بخشی از محتوای ساختمان را شکل می دهد و بنابراین باید در ارزیابی ریسک ایمنی در برابر آتش ساختمان مورد ارزیابی قرار گیرد.
ریسک های تحمیل شده توسط اثاثیه مرتبط به قابلیت اشتعال یک محصول است یا به بیان دیگر این که آیا اقدام بازدارنده روی پارچه ها و لفاف برای کند ساختن اشتعال صورت گرفته است یا خیر؟

مشخص ساختن اثاثیه
در بیشتر موارد، سبک و پوشش اثاثیه توسط مالک ساختمان یا نماینده او انتخاب می شوند و ایمنی آتش عموما در زمان انتخاب، اولویت اصلی نیست. اما ایمنی آتش اثاثیه در ساختمان ها مربوط به فرد مسئول می شود – نه تولیدکننده اثاثیه. به این ترتیب، در برخی موارد می تواند فرض هایی در رابطه با مقاومت آتش یک محصول و عملکرد واقعی آن در نظر گرفته شود.
بهتر است که شرایط لازم ایمنی آتش در مشخصه های اثاثیه و شرایط قرارداد همراه با آن باشد. یک راه خوب دیگر برای به حداقل رساندن ریسک، داشتن فرد مسئولی در آغاز تعیین مشخصات اثاثیه است. این تضمین می کند که به همراه ظاهر کلی، ایمنی نیز در نظر گرفته شود و هر شکافی بین ظاهر و ایمنی می تواند بسته شود.
در زمان مشخص کردن دامنه محصولات استاندارد، صرف نظر از محل خریداری آنها، مهم است که تضمین کنیم که آنها با استانداردهای محلی و / یا بین المللی فعلی مطابق هستند. مدرک رسمی از نتایج آزمون یا مطابقت با استانداردها بخواهید و اگر شکی درباره ایمنی وجود دارد به دنبال تامین کننده یا تولیدکننده دیگری بگردید که بتواند مدارکی از عملکرد در برابر آتش و احتراق ارائه کند.
اگر با استانداردهای انگلیسی عمل کنید، یک مسیر خوب برای مطابقت، تصریح این است که اثاثیه مطابق با استانداردهای انگلیسی مرتبط برای اثاثیه هستند؛ BS 7176:2007+A1:2011 «مشخصات مقاومت در برابر آتش اثاثیه برای مبلمان های غیر خانگی با آزمون کامپوزیت ها» و BS 7177:2008+A1:2011 «مشخصات مقاومت در برابر آتش تشک ها، پدهای تشک، کاناپه ها و تخت ها». این استانداردها سطوح متفاوتی از ایمنی در برابر آتش برای محصولات را بر اساس سطوح خطرات متفاوت در محیط های متفاوت به کار می گیرد.

 

تصویر: کارکنان ایمنی در برابر آتش باید در مراحل اولیه مشخص سازی اثاثیه درگیر باشند.

محیط ها و نیازمندی ها
پیام مهمی که از ایمنی مبلمان از لحاظ ریسک در برابر آتش دیده ایم آن است که یک راه حل، مناسب تمام موارد نیست. ریسک باید در هر ساختمان در نظر گرفته شود و در هر کجا برای به حداقل رساندن خطرات باید گام هایی برداشته شود. برای انگلستان، مطابقت با British Standards مناسب با سطح خطر هر محیط در نظر گرفته می شود.

دفاتر
عموما سطح ریسک اثاثیه برای بیشتر دفاتر پایین در نظر گرفته می شود، اصولا چون کاربران ساختمان باید بیدار باشند، کارکنان از اطراف خود آگاه هستند، مراجعه کنندگان همراهی می شوند و خروجی های آتش سریعا در دسترس هستند. بنابراین، در انگلستان انتظار می رود مبلمان عموما مطابق با دسته کم خطر BS 7176 باشند.

اما ممکن است مثال هایی از جمله بلوک های اداری چند طبقه ای وجود داشته باشد که ممکن است ریسک برای اجازه دادن به تخلیه ساختمان بالاتر باشد. در این سناریوها ارزیابی ریسک ساختمان باید در زمان مشخص ساختن اثاثیه در سطح خطر بالاتری در نظر گرفته شود.

مهمان پذیر
بر خلاف دفاتر، کاربران هتل ممکن است از ساختمان و خروجی های آتش چندان آگاه نباشند، همراهی نشوند و ممکن است خواب باشند. این یعنی ممکن است زمان بیشتری برای تخلیه یک ساختمان مورد نیاز باشد. بنابراین برای بیشتر هتل ها و خانه ها سطح ریسک برای اثاثیه متوسط در نظر گرفته می شود و بنابراین در زمان مشخص کردن اثاثیه باید مطابق دسته خطر متوسط BS 7176 (مبلمان) و BS 7177 (تشک، کاناپه ها و تخت ها) باشند.
به لحاظ تاریخی باشگاه ها و رستوران ها طبق British Standards مرتبط به اثاثیه، به عنوان محیط هایی با خطر متوسط در نظر گرفته می شدند. برای باشگاه ها دلیل این بود که اغلب این محیط ها شامل افراد زیاد و منابع آتش گیر بودند (سیگار). ممنوعیت سیگار در فضاهای بسته به کم کردن این مشکل کمک می کند و بنابراین ارزیابی ریسک ممکن است خطر کمتری را در نظر بگیرد. در زمان اجرای ارزیابی ریسک و مشخص کردن سطح خطر صحیح برای اثاثیه، فرد مسئول باید آگاهی کاربر از محیط و به علاوه این مطلب را که آیا منابع آتش گیر از جمله تجهیزات آشپزخانه و غیره حاضر هستند، ارزیابی کند.

موسسات آموزشی
در کل ریسک آتش در مدرسه ها، کالج ها و دانشگاه ها مشابه دفاتر در نظر گرفته می شود و راهنمایی ها برای دفاتر باید شرح داده شوند.
این مساله درباره مبلمان و اثاثیه برای راحتی دانش آموزان سخت تر است. تالارهای اقامت باید مانند هتل ها در نظر گرفته شوند و سطوح بالاتری از بازدارندگی آتش را به نمایش بگذارند، به بیان دیگر اثاثیه باید با دسته خطرات متوسط BS 7176 (مبلمان) و BS 7177 (تشک، کاناپه و تخت ها) سازگار باشد. در صورتی که دانشجویان و دانش آموزان مجاز به آوردن اثاثیه خود هستند باید احتیاط شود زیرا ممکن است در همان سطح بازدارندگی آتش نباشند.
اما اجاره به دانشجویان مانند یک اجاره خصوصی در نظر گرفته می شود و بنابراین تحت پوشش مقررات خانگی می باشد. در این صورت تمام اثاثیه باید با مقررات مبلمان و اثاثیه (آتش) (ایمنی) سازگار باشند و باید برچسب های صحیح را برای به نمایش گذاشتن این مطلب داشته باشند.

 

تصویر: با تامین کننده بررسی کنید که اثاثیه قراردادی مطابق چه استانداردهایی است.

مرکز بهداشت و سلامت
در انگلستان وزارت بهداشت پیشنهادات، توصیه و راهنمایی برای بیمارستان ها و سایر مکان های مربوط به سلامت را از طریق انتشار «اقدامات ایمنی در برابر آتش برای ساختمان های بخش سلامت (HTM 05-03)» ارائه می کند که از طریق لینک www.gov.uk/government/publications/suite-of-guidance-on-fire-safety-throughout-healthcare-premises-parts-a-to-m در دسترس عموم قرار دارد.
عموما بیمارستان ها به عنوان ریسک متوسط در نظر گرفته می شوند و اثاثیه برای بیمارستان ها باید حداقل مطابق با تمام نیازمندی های خطر متوسط BS 7176 یا BS 7177 باشند.

اجاره
در انگلستان، تمام اثاثیه تامین شده در منزل اجاره ای (از جمله اقلام طبقه بندی شده به عنوان تجهیزات و اتصالات) باید مطابق با تمام نیازمندی های مقررات (ایمنی) (آتش) مبلمان و اثاثیه ۱۹۸۸ باشد (که از طریق لینک www.legislation.gov.uk/uksi/1988/1324/contents/made قابل دسترس است) و این شامل خانه های تابستانی و منزل مجهز اقامتی (مانند خانه ها، آپارتمان ها و کاروان ها) می شود.
اثاثیه برای خانه های تابستانی و املاک اقامتی مجهز نیز باید کاملا مطابق نیازمندی های کامل مقررات بالا شود.
اما اثاثیه در هتل های ییلاقی و آپارتمان های تابستانی یک منطقه خاکستری است زیرا که استفاده آنها می تواند مقررات برای مکان های مسکونی و غیر مسکونی را نقض کند. بهترین توصیه مشورت با افسر آتش نشانی محلی است.

راهنمایی ها و نکات
همان طور که اشاره کردیم، در زمان ذکر مشخصات مبلمان، بهترین شیوه آن است که تضمین کنیم نیازمندی های ایمنی در برابر آتش در هر قرارداد یا در هر سفارش مشخص می شوند. مشخص ساختن مطابقت با British Standard مرتبط (BS 7176 برای مبلمان و BS 7177 برای تشک ها و لایی)، یک سطح خطر مناسب اغلب بهترین راه برای انجام این کار است.
از تامین کننده درخواست کنید مطابقت با استانداردها را به شکل گزارش های آزمون برای پارچه و لفاف مورد استفاده در محصول اثبات کند. بررسی کنید که این گزارش ها به روز، مرتبط به محصول تامین شده و مناسب با نمره خطر باشند.
هر اثاثیه ای که مطابقت با BS 7176 یا BS 7177 برای آن ادعا می شود باید برچسبی را داشته باشد که به وضوح مطابقت را بیان کند و سطح خطر سازگار با آن باشد. اگر برچسب وجود نداشته باشد، محصول ممکن است سازگار نباشد.
برای اطلاعات بیشتر به این لینک مراجعه کنید http://www.fira.co.uk/

منبع : www.fira.co.uk/

 

 

قبلی «
بعدی »

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *